Lief dagboek

Dat is wat ik vroeger elke dag schreef. Ik schreef echt alles op: hoe ik me voelde, wat ik meegemaakt had en waar ik blij, boos of verdrietig van werd. Maar ook natuurlijk op wie ik nu weer verliefd was of hoe onaardig mijn vriendin had gedaan. Of juist hoeveel lol ik had gehad met mijn vriendin en wat er allemaal voor mooie dingen gebeurde op vakantie. Herkenbaar?
 
En opeens ben ik daarmee gestopt. Ik weet eigenlijk niet eens wanneer en waarom. Als het goed is ligt mijn dagboek nog op zolder, toch eens nakijken.
 
Maar vooral het waarom ik gestopt ben houdt mij nu bezig. Waarom stop je met zoiets moois? Hoe fijn is het om je gevoelens op te schrijven die van diep binnenin jezelf komen en ook echt al je emoties te uiten (niet alleen de lichte, maar ook de donkere). Om jouw intenties helder te krijgen, echt te zien waar je dankbaar voor bent, om jouw dromen uit te schrijven.
 
Tegenwoordig wordt het voornamelijk journaling genoemd en, heel suf van me, het kwartje valt nu pas dat ik dit dus zo goed gedaan heb tijdens mijn jeugd. 🤫
 
En nu? Ik ga het weer oppakken en niet meer als iets ingewikkelds zien. En ook niet de excuses aanwenden dat ik het nu te druk heb. Dat zal namelijk ook ongetwijfeld de reden zijn waarom ik gestopt ben. Maar hoe lang ben je er nu echt mee bezig?
 
En het is het zo waard om de tijd voor jezelf te nemen en alles uit te schrijven. Zowel voor het loslaten van blokkades als het manifesteren van jouw dromen. 🙏🏻
 
Ik ga het dus toevoegen aan mijn ochtendroutine. Doe je ook mee?